De avonturen van Blake en Mortimer 31. De Atlantische dreiging

De Atlantische Dreiging is het eerste soloalbum van tekenaar Peter van Dongen nadat hij samen met Teun Berserik de delen 25, 26 en 28 heeft getekend. Dit is nog steeds met scenarist Yves Sente, die op zich ook voor Teun Berserik nieuwe verhalen schrijft.

Het verhaal is te lezen als een vervolg op Edgar P. Jacobs’ Het Raadsel van Atlantis uit 1957. De sciencefiction van toen is niet meer zoals die van tegenwoordig. Van Dongen kon zich dus uitleven in andere technologieën dan wat door Jacobs was ontwikkeld. En de bedreiging voor Atlantis was bij Jacobs nog grotendeels van politieke aard, terwijl Nieuw-Atlantis (de nieuwe vestiging van de mythische stad) nu een energiecrisis moet overleven.

Philip Mortimer heeft een belangrijke opdracht van de regering en reist naar Schotland om oude vulkanische gronden te onderzoeken en de haalbaarheid van een geothermische installatie te testen. Hij ziet ter plekke de verschrikkelijke verschijnselen die de hele Noordzee teisteren: wolken van giftige gassen en een gigantische tsunami, allemaal veroorzaakt door onverklaarbare explosies! Er zijn talloze slachtoffers… en dan zijn er nog de gemummificeerde lichamen uit Doggerland (de bodem van de Noordzee) die na tienduizend jaar begraven te zijn geweest weer boven komen drijven.

De Daily Mail kopt: ‘Wat gebeurt er in de Noordzee? De Yard staat machteloos!’

Het is tijd dat Francis Blake zijn maat Mortimer komt helpen! Terwijl ze bezig zijn met hun onderwaterverkenning, raakt hun onderzeeër beschadigd. Ze zitten gevangen bij personages die ze maar al te goed kennen. Olrik is uiteraard weer van de partij, maar ook Magon, de phulakontarkos van de Atlantiërs! Magon profiteert van een energiecrisis die ook Nieuw-Atlantis treft en van een reddingsmissie naar de aarde om eindelijk zijn kans te grijpen om aan zijn gevangenschap op aarde te ontsnappen en zich bij zijn volk te voegen. Zijn vertrek verloopt niet zonder slag of stoot, en hij is vastbesloten om eerst zoveel mogelijk orichalcum te bemachtigen, zelfs als hij daarvoor heel Noord-Europa moet vernietigen.