Giuseppe Bergman 1. Venetiaanse avonturen

Giuseppe Bergman is een emblematische antiheld, gecreëerd door Milo Manara eind jaren 70. Door zijn absurde en existentiële omzwervingen belichaamt hij een kritiek op het klassieke avonturenverhaal, maar ook een meta-reflectie over de rol van auteur en lezer. 

Giuseppe Bergman is geen klassieke held. Eerder een rusteloze dromer die “échte” avonturen wil meemaken, weg uit de benauwende routine. Net wanneer hij denkt dat het leven hem niets nieuws meer te bieden heeft, duikt de mysterieuze H.P. op, met het gezicht van Manara’s mentor Hugo Pratt (H.P. is geen toeval). Bergman wordt een verhaal ingezogen dat tegelijk opwindend én verdacht geënsceneerd aanvoelt.  

Dat is de eerste grote vondst van Manara: Giuseppe Bergman is avontuur, maar het is ook een commentaar op avontuur. Binnen het verhaal circuleren camera’s, “publiek” en een soort regie, alsof Bergman deelneemt aan een realityshow avant la lettre. De lezer wordt zo medeplichtig: we genieten van de ontsnapping, maar voelen tegelijk de blik van het systeem dat die ontsnapping organiseert.