In mijn dorp aten ze katten

We volgen Jacques, die samen met zijn zus Lily opgroeit in een verstikkend, gewelddadig gezin. De moeder is verbitterd, de vader is een vrachtwagenchauffeur en domineert met harde hand. Jacques blijkt bovendien te lijden aan congenitale analgesie: hij voelt geen pijn. Wat in een ander verhaal een medisch detail zou zijn, wordt hier een narratieve motor én een wapen. Jacques is niet het soort kind dat nog zorgeloos in de rivier gaat spelen. Hij observeert, analyseert en reageert met een koele branie die tegelijk afstoot en intrigeert.

Wanneer Jacques en Lily in het bos een afschuwelijk dorpsgeheim ontdekken, kantelt alles. Jacques zet een gevaarlijk spel van provocatie en chantage in gang: een kat-en-muisspel waarin je vooral niét de kat wil zijn. De afloop is bloedig, en wat volgt is geen heldenreis, maar een neerwaartse spiraal waarin overleven, schuld en geweld in elkaar haken.