Mortuarium Volzet.

Parijs, 1975. Privédetective Eugène Tarpon heeft meer flessen dan klanten. De ex-gendarme denkt er zelfs aan de hoofdstad te verlaten en terug bij zijn moeder in te trekken, tot er laat op de avond op zijn deur wordt geklopt. Voor hem staat Memphis Charles, een jonge vrouw in paniek: haar huisgenote Griselda is zojuist met doorgesneden keel teruggevonden.

Met tegenzin besluit Tarpon haar te helpen. Wat een “simpel” moordonderzoek lijkt, sleurt hem mee in een maalstroom van nachtelijke cafés, morsige mortuaria, foute flikken, revolutionaire groepjes en louche types die liever schieten dan praten. In deze neo-polar is niemand echt onschuldig, en elk gesprek kan omslaan in een klap in het gezicht of een kogel in de rug.

Met Mortuarium Volzet zetten scenarist Doug Headline (zoon van Jean-Patrick Manchette) en tekenaar Max Cabanes hun meesterlijke adaptaties van de cult-thrillers van Manchette voort. Hun Parijs ademt de jaren zeventig: bell-bottoms, rokerige bars, felle kleuren en harde contrasten. De levendige, expressieve tekeningen en het gitzwarte, vaak geestige commentaar uit de ik-vertelling maken van dit dikke album (102 pagina’s) een intens misdaaddrama dat je in één ruk uitleest.

Na de eerder vertaalde, inmiddels uitverkochte Femme Fatale verschijnt Mortuarium Volzet nu eindelijk in het Nederlands bij Uitgeverij Lauwert, met Nada en Que dos op komst.

Bij de eerste uitzet zit er een stofomslag met andere cover rond de strip.